რა ვქნათ ცხოველის ნაკბენის შემდეგ დაუყოვნებლივ
პირველი წუთები ბევრს განსაზღვრავს. ჭრილობა დაუყოვნებლივ გარეცხეთ დენადი წყლითა და საპნით, არანაკლებ 15 წუთის განმავლობაში: ეს ამცირებს ინფიცირების, მათ შორის ცოფის, რისკს. თუ სისხლდენა ძლიერია, ჭრილობას სუფთა ქსოვილი დააჭირეთ და სტერილური ნახვევი დაადეთ. ჭრილობა თავად ნუ შეკერავთ, ნუ დაამაგრებთ წებოთი და ნუ დაწვავთ. შემდეგ იმავე დღეს მიმართეთ ექიმს: მცირე ნაკბენიც უნდა აჩვენოთ, რადგან ცოფისა და ტეტანუსის რისკს მხოლოდ ექიმი შეაფასებს და გადაწყვეტს, გჭირდებათ თუ არა აცრები.
ცოფი ნაკბენის შემდეგ: რატომ არ შეიძლება ლოდინი
ცოფი გადადის დაინფიცირებული ცხოველის ნერწყვით ნაკბენის ან ნაკაწრის გზით, ასევე მაშინ, როცა ნერწყვი დაზიანებულ კანს ან ლორწოვანს მოხვდება. ადამიანის დაინფიცირების მთავარი წყარო ძაღლებია, მაგრამ ავადდებიან კატები, ველური ცხოველები და ღამურებიც. ავადმყოფობის ნიშნები ადამიანში კვირების ან თვეების შემდეგ ჩნდება, მაგრამ როცა გამოჩნდება, დაავადება თითქმის ყოველთვის სასიკვდილოა. ამიტომ იმედი, რომ „ყველაფერი შეხორცდა“, არ გამოდგება: პროფილაქტიკური მკურნალობა შედეგს იძლევა მხოლოდ მაშინ, თუ ნაკბენის შემდეგ რაც შეიძლება ადრე დაიწყება. დაავადებაზე დაწვრილებით იხილეთ გვერდი ცოფი.
საქართველოში ცოფი გვხვდება, ამიტომ უპატრონო, ველური ან უცნობი ცხოველის ნაკბენი იმავე დღეს ექიმთან მისვლის მიზეზია. ექიმი შეაფასებს ნაკბენის გარემოებებსა და ცხოველის მდგომარეობას და, საჭიროების შემთხვევაში, დაგინიშნავთ აცრების კურსს და იმუნოგლობულინს ან სპეციალიზებულ დაწესებულებაში გამოგიშვებთ. სად შეგიძლიათ ცოფის საწინააღმდეგო დახმარების მიღება თქვენს რაიონში, ექიმთან ან 112-ზე დარეკვით დააზუსტეთ.
ძაღლის ან კატის ნაკბენი
უთხარით ექიმს, ვისი ძაღლი ან კატა იყო, აცრილია თუ არა ცოფის წინააღმდეგ და როგორ იქცეოდა ნაკბენამდე და მის შემდეგ: აგრესიული იყო, უჩვეულოდ მოსიყვარულე, ლეთარგიული, თუ გაქცევას ცდილობდა. თუ ცხოველი ცნობილი შინაური ცხოველია, ექიმს შეუძლია გადაწყვეტილება მასზე დაკვირვების გათვალისწინებით მიიღოს. კატის ნაკბენი პატარაა, მაგრამ ღრმა, და სწორედ ისინი ენთება უფრო ხშირად, ამიტომ ისინიც აჩვენეთ.
ველური ცხოველისა და ღამურის ნაკბენი
მელა, ტურა, მგელი, ღამურა, მღრღნელი და უცნაურად მოქმედი ცხოველები სასწრაფო მიმართვის მიზეზია. ცხოველის დაჭერას ნუ შეეცდებით. თუ უსაფრთხოა, დაიმახსოვრეთ მისი სახეობა და შემთხვევის ადგილი, მაგრამ რისკზე ნუ წახვალთ.
ადამიანის ნაკბენი
პირის ღრუში არსებული ბაქტერიების გამო ადამიანის ნაკბენი ხშირად ჩირქდება, ამიტომ ის ყოველთვის ექიმს აჩვენეთ, განსაკუთრებით თუ ჭრილობა ხელზეა, მათ შორის კბილებში მუშტის დარტყმისგან. ექიმმა შეიძლება ვირუსულ ინფექციებზე ანალიზები შემოგთავაზოთ.
ტეტანუსი ნაკბენის შემდეგ
ტეტანუსის გამომწვევი ნიადაგსა და ნაკელში ცხოვრობს და ჭრილობაში ნაკბენის დროს შეიძლება მოხვდეს, განსაკუთრებით ღრმასა და დაბინძურებულში. ტეტანუსი საშიშია, მაგრამ აცრებით თავიდან აცილებადია. თუ აცრილი არ ხართ, ბოლო აცრა არ გახსოვთ ან ის 10 წელზე მეტის წინ იყო, უთხარით ექიმს: ის გადაწყვეტს, გჭირდებათ თუ არა განმეორებითი აცრა. დაწვრილებით იხილეთ გვერდი ტეტანუსი. ყბის სიხისტე, ყლაპვის გაძნელება, კუნთების სპაზმები სასწრაფოს გამოძახების მიზეზია: დარეკეთ 112-ზე.
ჭრილობის ინფექციის ნიშნები
პირველ დღეებში ჭრილობას დააკვირდით. საგანგაშოა მზარდი ტკივილი, სიწითლე, შეშუპება, სითბო ჭრილობის გარშემო, ჩირქი ან უსიამოვნო სუნი, წითელი ზოლები კანზე, ტემპერატურა. სიწითლე მუქ კანზე ძნელი შესამჩნევია, ამიტომ ტკივილს, შეშუპებასა და სითბოს მიაქციეთ ყურადღება. ტემპერატურის შემთხვევაში იხილეთ ტემპერატურა.
ნაკბენი ბავშვთან
ნაკბენიანი ბავშვი ყოველთვის ექიმს აჩვენეთ: ბავშვმა შეიძლება არ თქვას, ვინ უკბინა, ან ჭრილობა დააკნინოს, განსაკუთრებით სახეზე ან თავზე. მშობლებმა დაიმახსოვრონ გარემოებები: სად, რომელმა ცხოველმა და როგორ იქცეოდა.
რა შეიძლება გაკეთდეს ექიმთან ვიზიტამდე
- გარეცხეთ ჭრილობა წყლითა და საპნით არანაკლებ 15 წუთის განმავლობაში, შემდეგ სუფთა ნახვევი დაადეთ.
- ძლიერი სისხლდენისას ჭრილობას სუფთა ქსოვილი დააჭირეთ და დარეკეთ 112-ზე.
- ჭრილობა ნუ დაწვავთ და ნუ შეკერავთ, გარეცხვის ნაცვლად სპირტს ან იოდს ნუ ასხამთ.
- დაიმახსოვრეთ, რომელმა ცხოველმა გიკბინათ, როგორ იქცეოდა და აქვს თუ არა პატრონს აცრის ცნობა.
- მოძებნეთ აცრების ბარათი ან გაიხსენეთ, როდის იყო ბოლო აცრა ტეტანუსის წინააღმდეგ.
- ჭრილობის შეხორცებას ნუ დაელოდებით: ექიმს იმავე დღეს მიმართეთ.
როგორ აფასებს ექიმი ნაკბენს
ექიმი ათვალიერებს და მკურნალობს ჭრილობას, საჭიროების შემთხვევაში აცილებს დაბინძურებას და წყვეტს, სჭირდება თუ არა ნაკერი. ის არკვევს, რომელი ცხოველი იყო და რა გარემოებებში, აფასებს ცოფისა და ტეტანუსის რისკს და საჭიროების შემთხვევაში ნიშნავს აცრებს. ხშირად ინიშნება ანტიბიოტიკები ჩირქდის თავიდან ასაცილებლად. ეს განყოფილება ზოგადია: მკურნალობას მხოლოდ ექიმი წყვეტს.